Ο Γιώργος Φακανάς υποψήφιος για GRAMMY!

Μια τρομερή επιτυχία για τον έλληνα μουσικό αφού είναι στους τελικούς υποψήφιους για το βραβείο GRAMMY, στην κατηγορία GRAMMY NOMINATION FOR BEST CONTEMPORARY JAZZ CD για το τελευταίο του έργο INTERSPIRIT!

Καλή επιτυχία και με το βραβείο!!!!!

Ο Γιώργος Φακανάς είναι μουσικός, συνθέτης, ενορχηστρωτής, εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Αν και ξεκίνησε με κλασσική κιθάρα σε ηλικία 9 ετών, πολύ σύντομα καταστάλαξε στο ηλεκτρικό μπάσο, «το όργανο που με έβαλε πραγματικά μέσα στη μουσική» όπως δηλώνει ο ίδιος. Υπήρξε μέλος σ’ ένα από τα σημαντικότερα τζαζ γκρουπ της Ελλάδας, τους ΙΣΚΡΑ και της ορχήστρας «Τζαζ Νέων» της ΕΟΚ το 1981. Μέσα από τη μακρόχρονη πορεία του στο χώρο της μουσικής, ξεχωρίζουν, 11 συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής, 2 στο Ηρώδειο, έχει διευθύνει τη Big Band της ΕΡΤ, την Κρατική Ορχήστρα και άλλα ορχηστικά σχήματα. Έχει συμμετάσχει σε 300 περίπου δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας ως session μουσικός, μετράει 7 προσωπικούς δίσκους και 16 βιβλία μουσικού (διδακτικού) περιεχομένου. Είναι ιδρυτής του Ωδείου Τέχνης και του πολυχώρου «Αθήνα Live», όπου πραγματοποιούνται συναυλίες και σεμινάρια από τους μεγαλύτερους μουσικούς της παγκόσμιας jazz-fusion σκηνής. Τέλος, ο ίδιος έχει σημαντικές δισκογραφικές συνεργασίες με μουσικούς όπως οι: Mike Stern, Dave Wecki, Wllace Roney, Brett Garsed, Bob Franceschini κ.α.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΜΠΟΥΜ:

«Ο Αντονι Τζάκσον αποτελεί σημείο αναφοράς για το μπάσο», εξηγεί ο Γιώργος Φακανάς. «Ακούγοντάς τον από μικρό παιδί διαμόρφωνα χαρακτήρα και μουσική άποψη. Συνεργαζόμενος μαζί του αισθάνθηκα μοναδική ολοκλήρωση της μουσικής μου υπόστασης ως συνθέτης και ως μπασίστας».

Να υποθέσω πως αυτόν θα είχες στον νου σου όταν έφτιαχνες το cd;

«Οι συνθέσεις μου έχουν σκοπό να αναδείξουν τη μουσικότητα του Τζάκσον και, σε δεύτερο επίπεδο, τη δεινότητά του στο μπάσο. Η σύγχρονη fusion μουσική πρέπει να δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στο συνθετικό πεδίο».

Το εξάχορδο μπάσο του Αντονι Τζάκσον μπορεί να δώσει νέες προοπτικές στην εξέλιξη του οργάνου, ο Γιώργος Φακανάς πάντως προτιμά το κλασικό τετράχορδο Ο Τζάκσον είναι αυτός που ανακάλυψε το εξάχορδο μπάσο. Τελείωσα την κατασκευή του τον Φεβρουάριο του 1975», μας είχε πει παλιότερα ο ίδιος. «Η βασική του διαφορά με το κλασικό τετράχορδο είναι η μεγαλύτερη μουσική του έκταση. Μπορεί να “ανεβεί” πολύ ψηλά όπως και η κιθάρα, ενώ στα χαμηλά του δεν το φτάνει κανένα άλλο έγχορδο». Ενίοτε παίζει και ο Γιώργος Φακανάς με το συγκεκριμένο μπάσο. «Εχει καταπληκτικό ήχο. Εγώ πάντως προτιμώ να εκφράζομαι με το τετράχορδο μπάσο, αλλά πιστεύω ότι το εξάχορδο μπορεί να δώσει νέες προοπτικές στην εξέλιξη του οργάνου».

Βλέπεις διαφορές ανάμεσα σε Ελληνες τζαζίστες και σε εκείνους του εξωτερικού;

«Καμία. Η τζαζ είναι διεθνής μουσική γλώσσα και γι’ αυτό εκφράζει με τον ίδιο ουσιαστικό τρόπο όλους τους μουσικούς του πλανήτη. Φτάνει, φυσικά, να ασχολούνται σοβαρά μαζί της και να γνωρίζουν το μουσικό της λεξιλόγιο. Η ποιότητα των Ελλήνων μουσικών, που έχουν αυτές τις προδιαγραφές, είναι αδιαμφισβήτητη. Το ζητούμενο είναι η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της να συνειδητοποιήσει τη χρηστικότητα της ορχηστρικής μουσικής εν γένει και να κατατάξει τους μουσικούς αυτούς στη θέση που τους αρμόζει, εντάσσοντας στην καθημερινότητά της ήχους που οξύνουν τις εγκεφαλικές διαδικασίες και πλουταίνουν το νόημα της ζωής μας. Αυτή είναι η τζαζ και η αξία της».

Πιστεύεις ωστόσο πως οι Ελληνες ιδιοκτήτες των τζαζ μαγαζιών αντιμετωπίζουν διαφορετικά τους μεν και τους δε;

«Αρχικά πιστεύω ότι ο όρος “μαγαζί” δεν ταιριάζει στους πραγματικούς τζαζ χώρους. Ταιριάζει, όμως, σε εκείνους τους ιδιοκτήτες που η ξενομανία και ο ραγιαδισμός χαρακτηρίζει τη ζωή τους. Οταν κατανοήσουμε την αξία του γεωγραφικού μας χώρου και τις υψηλές δυνατότητες που έχουμε ως λαός, τότε θα βιώσουμε μια διαφορετική καθημερινότητα. Οι Ελληνες μουσικοί της τζαζ σκηνής -είτε το θέλουν τα ΜΜΕ και οι “μαγαζάτορες” είτε όχι- είναι εκπρόσωποι αυτής της αντι-μίζερης διαφορετικότητας».

Και ο χώρος του ΑΘΗΝΑ Live; Βοηθάει σε αυτό, αξίζει η επένδυση;

«Είμαι ταγμένος στην υπόθεση της δημιουργικής μουσικής. Οτιδήποτε, λοιπόν, δημιουργώ, που συμβάλλει στην ανάπτυξή της αξίζει όλους τους κόπους του κόσμου. Μπορεί το οικονομικό κομμάτι να είναι ουσιαστικός μοχλός κίνησης των πάντων, πέραν αυτού, όμως, υπάρχει η ηθική ικανοποίηση, που δίνει η μουσική πράξη. Η επένδυση αξίζει όσο θα βλέπουμε νέους ανθρώπους να έρχονται κοντά σε αυτή τη μουσική».

Δεν νομίζω βέβαια πως το οικονομικό είναι ο κινητήριος μοχλός για έναν μουσικό ώστε να μη μένει αδρανής…

«Οχι βέβαια. Είναι η πίστη στη μουσική του ικανότητα, το πάθος για δημιουργία, η χαρά που του δίνει ο γεωγραφικός του χώρος και η συνεχής ανανέωση των στόχων του». *