Live in Greece by Noroi pt 2 Black Sabbath
Black Sabbath – Velvet Revolver, Black Label Society 25/06/05
Επόμενο live λίγους μήνες αργότερα με τους θρυλικούς Black Sabbath! ώραια συναυλιακή χρονιά δεν μπορώ να πώ και αυτή τη φορά είχαμε προετοιμαστεί και κατάλληλα. Εισητήρια από νωρίς, θέση κλεισμένη στα λεωφορεία απο τον Σταθμό Λαρίσης για το φεστιβάλ όλα καλά, ε?
Κάπως έτσι ξεκίνησε το πράμα, πρώτη επίσκεψη στο Terra Vibe με τον λογικό ενθουσιασμό, είδαμε Zakk, είδαμε Slash!!! και κάπου εκεί πέφτει η νύχτα και ο άρχοντας της ακούγετε απο τα μεγάφωνα:
ΟΟΟΟΟΟ ΟΟΟΟΟΟΟ!
ο OZZY μας καλούσε, 20.000 κόσμος μαζί:
ΟΟΟΟΟΟ ΟΟΟΟΟΟΟ!
και κάπου εκεί βγήκαν οι φοβεροί θεοί με τον OZZY να κινείτε σαν συγκαμένος παππούς με πάνα-βρακάκι αλλά ασταμάτητος! τρέξιμο δεξιά αριστερα, άδεισμα κουβάδων στο κοινό τον έναν μετά τον άλλον και ένας απίστευτος παλμός στον κόσμο. Κάπου εκεί η παρέα απο 7 άτομα έσπασε σε 7 παρέες απο 1 άτομο! εγώ βρέθηκα κάπου ποιο πίσω αλλά δεν με ένοιαζε κι όλας!
ώραιο το live, ωραίοι και οι Sabbath και με το που τελειώσαμε, ξεθεωμένοι, βγήκαμε στην είσοδο όπου θα μας περιμέναν τα λεωφορεια…
τα ποιά;
καμια 10ρια χιλιάδες ατομα και τα λεωφορεία πουθενα! που να χωρέσουμε όλοι εκει, αρχίσαμε να απλωνόμαστε στον παράδρομο της εθνικής απο τον ένα κόμβο ως τον άλλον. περνάει μία ώρα… πουθενά, κανείς υπευθυνος να μας ενημερώσει και εμείς ξάπλα στο δρόμο! άλλη μία ώρα πάλι κανείς πουθενά. απο την απελπισία έχουμε αρχίσει να κάνουμε οτοστόπ σε αμάξια ενώ λίγο αργότερα τα σταματάμε με το ζόρι με τους τρομοκρατημένους οδηγούς να κλειδώνουν ασφάλειες!
ξαφνικά στον κάτω κόμβο που ημασταν εμείς εμφανίζεται ένα λεωφορεί οτο οποίο και σταματάμε με το ζόρι, ανοίγουμε την πόρτα με το ζόρι και μπαίνουμε όσοι προλαβαίνουμε μέσα! Ω τί ανακούφιση! ο οδηγός δεν λέει κάτι, κλείνει της πόρτες και προχωράει.. μερικά λεπτά μετά κάποιοσ προσέχει ότι το λεωφορείο δεν πάει προς την Αθήνα αλλά την αντίθετη πλευρα!
“Α συγνώμη λέει ο οδηγός, εγώ πάω Θεσσαλονίκη δεν σας τό πα!”
ΑΜέσως αποβίβαση και ξανάαα περπάτημα στον κόμβο.
Καμιά ώρα μετά αρχίζουν να έρχονται τα λεωφορεία… ένα ένα.
Εγώ με έναν κολητό προσπαθούμε να πάμε μπροστά μπροστά και με τα πολλά το καταφέρνουμε και βλέπουμε ένα διώροφο να μας πλησιάζει. Εκείνη τη στιγμή ορμάει το πλήθος πάνω και ο οδηγός σαστισμένος δεν ανοίγει την μπροστά πόρτα που ήταν μαζεμένει όλοι αλλά τη μεσαία, την οποία βλέπω μόνο εγώ! προχωράω αδιάφορος λέγοντας στον φίλο μου να ακολουθήσει. Την ώρα που φτάνω στην πόρτα γυρνάω και βλέπω τον άλλον, μέσα στο πλήθος μην έχωντας πάρει χαμπάρι τί του είπα. οπότε τί να κάνω; φωνάζω όσο πιο διακριτικά μπορώ: “ΘΕΟΔOΣΗΗΗΗΗΗ”.
Δεν κάνω πλάκα, γύρισαν 9.999 κεφάλια εκτός του ΘΕΟΔOΣΗ….
Οπότε ορμάνε όλοι πάνω μου, βάζω εγώ τα χέρια στην πόρτα και αρχίζω να τρώω καρπαζιές και βρισιές που δεν τους αφήνω να μπούνε και συνεχίζω να φωνάζω… “ΡΕ ΜΑΛΑΚΑΑΑΑ ΘΕΟΔOΣΗΗΗ”. ευτυχώς με άκουσε αυτός και όντας “αδυνατούλης” ελίχθηκε, πέρασε κάτω από τα χέρια μου και μπήκαμε μέσα σώοι και αβλαβείς…σχεδόν δηλαδή.. οπότε με καθυστέρηση 4 ωρών φτάσαμε σπίτια μας….
